thema
Opium voor het Volk heeft zich gewijd aan het beschrijven van de collectieve werkelijkheid van onze generatie; de mensen die geboren zijn in de jaren zeventig en tachtig, ofwel de pubers van Lubbers en Kok. Onze generatie heeft bij uitstek moeite om over de grenzen heen te kijken van de kliekjes en subculturen waar we ons geborgen voelen. We geloven dat dit komt doordat we ons maar matig bewust zijn van de overeenkomsten in onze ideeën en onze geschiedenis, terwijl die overeenkomsten er onmiskenbaar zijn. De gedeelde werkelijkheid is van die overeenkomsten de onmiskenbaarste.

Opium voor het Volk wil proberen de aantrekkingskracht van de gedeelde werkelijkheid te laten voelen. Als theatermakers kunnen we dat doen door een gemeenschappelijk verhaal te vertellen. In het gemeenschappelijke verhaal ligt de vrucht van een adequatere en effectievere houding.

Opium voor het Volk wil de ruggenprik zijn voor een generatie in barensnood.

werkwijze
Opium voor het Volk werkt vanuit het idee dat er veel huiswerk gemaakt moet worden voordat een publiek naar binnen wordt gehaald. Dit betekent dat er een oorspronkelijke gedachte moet zijn, de voorstelling een nieuw gezichtspunt moet innemen, en een boodschap moet verkondigen die op basis van goede argumenten te verdedigen valt. Met een kern van twee academisch geschoolde schrijvers, ligt bij ons een zware nadruk op de research, het concept en de speeltekst. We streven ernaar een doordacht voorstellingsconcept te ontwikkelen, dat in het repetitielokaal een rijke inspiratiebron wordt voor de getalenteerde podiumkunstenaars met wie we samenwerken.

Het feit dat de artistieke leiding van Opium voor het Volk zijn werk grotendeels buiten het repetitielokaal doet - en zelf niet speelt of regisseert - maakt de groep uniek in het Nederlandse theaterlandschap. We geloven vast in deze scheiding der artistieke machten en in de samenwerking, wederzijds vertrouwen en inspiratie die er het noodzakelijk gevolg van is. Het resultaat is niet alleen een plezierig en prikkelend maakproces, maar ook en vooral: goede producties die expliciet de eigen dagelijkse werkelijkheid tot onderwerp hebben.

verleden
In informele zin bestaat Opium voor het Volk sinds voorjaar 2001, toen het plan ontstond om, in samenwerking met de faculteit Theaterwetenschap Amsterdam, een voorstelling te maken op basis van een kort verhaal van Tsjechov. De Kwebbelaar ging, als opening van het academisch jaar, op 11 september 2001 in première. Dat voorjaar zijn wij begonnen aan een gesprek over theater, dat nog steeds voortduurt.

In september 2005 maakte Opium voor het Volk zijn debuut als professioneel theatergezelschap. 3 werd met steun van het FAPK en het VSBfonds opgevoerd op lokatie in Amsterdam. De voorstelling werd geselecteerd voor de Serie Nieuwe Theatermakers en speelde op het Jonge Harten festival in Groningen.

Ondertussen werkten we aan Blind, onze tweede voorstelling. Blind ging in juni 2006 in première en werd door pers en publiek warm ontvangen. Diverse programmeurs toonden belangstelling voor ons werk, met als gevolg dat zowel Blind als 3 in seizoen 2006-07 een tournee beleefden. Daarbij zijn beide voorstellingen aanleiding geweest voor theaters in verschillende steden, om een bestendige relatie met Opium voor het Volk op te willen bouwen.

De enigszins merkwaardige opzet van de groep - twee dramaturgen/toneelschrijvers/producenten - is zijn vruchten aan het afwerpen. De ambitie om een artistiek prikkelende vorm gepaard te laten gaan met het zo treffend mogelijk uitdrukken van een weloverwogen maatschappelijke visie, blijkt zowel reguliere theaterbezoekers aan te spreken, als mensen die zeggen niet van theater te houden.